ٻار جي عمر جڏهن ڪجه سوچڻ،سمجھڻ سوال پڇڻ جي ٿئي ٿي ته سڀ کان پهريائن هن جي ذهن ۾ جيڪو سوال پيدا ٿئي ٿو ته آخر ماءُ جي پيٽ مان ٻاهر ڪيئن نڪتس.اڪثر اهو سوال ٻار مائٽن کان پڇندا رهندا آهن.مائٽ به ٻار جو خيال مٽائي جان ڇڏائيندا رهندا آهن.ڪو ٻار ٺپ جان نه ڇڏي ته مائٽ نيٺ کيس اهو ٻڌائي جان ڇڏائيندا آهن ته ٻار ماءُ جي پيٽ مان ٻاهر دن جي ذريعي نڪرندو آهي.
اهو ٻار جڏهن عمر جي هڪخاص حدکي پهچي زندگي جو مشاهدو ڪري حقيقت کي سمجھي وٺندو آهي.پر اها حقيقت سندس ماءُ جي پيٽ ۾ رهڻ ۽ ڄمڻ جي تجربي جي بنياد تي بلڪل ياد نه ايندي اٿس.
هر انسان کي وڏي ٿيڻ کانپوءِ ماضي جي يادگيري هڪ خاص عمر کان هوندي آهي.ان کان گھٽ عمر واري زندگي جي وقت کي بلڪل وساري ويهندو آهي.
تنهنڪري ڪنهن به انسان کي هن دنيا کان اڳ روحاني دنيا جي يادگيري هجڻ بعيد آهي.
اهو ٻار جڏهن عمر جي هڪخاص حدکي پهچي زندگي جو مشاهدو ڪري حقيقت کي سمجھي وٺندو آهي.پر اها حقيقت سندس ماءُ جي پيٽ ۾ رهڻ ۽ ڄمڻ جي تجربي جي بنياد تي بلڪل ياد نه ايندي اٿس.
هر انسان کي وڏي ٿيڻ کانپوءِ ماضي جي يادگيري هڪ خاص عمر کان هوندي آهي.ان کان گھٽ عمر واري زندگي جي وقت کي بلڪل وساري ويهندو آهي.
تنهنڪري ڪنهن به انسان کي هن دنيا کان اڳ روحاني دنيا جي يادگيري هجڻ بعيد آهي.
