منهنجو پنجن سالن جو ننڍڙو پٽ اڄ صبح جو ٿلهي تي پيل کٽ تي چڙهي ،ڌاڳي سان بڌل ٿيلهيءَ اڏاريندي ،هوا ۾ اڏامندڙ ٿيلهي ءَ جي گھتن سان گڏ،خوشيءَ ۾ رڙيون ڪري رهيو هو ته دهوم مچالي! دهوم مچالي!.دنگ ٿيلهي هي!دنگ ٿيلهي هي!.
ٽي کٽون ٻاهر پيل هيون،جن مان هڪ کٽ اندر ڪمري ۾ واپس رکبي آهي سا کڻڻ لاءِ اسان جي ڪم واري ماسي جڏهن کٽ کي کڻڻ لاءِ ننڍڙي کي چيو ته هن بلڪل انڪار ڪري ڇڏيو.رڙيون ڪري چوڻ لڳو ته ائون ان ئي کٽ تي ٿيلهي اڏاريندس.ڇاڪاڻ ته اها کٽ ڪجھ وڌيڪ اوچي(ڊگھي) هئي.
ان کان ٿوري دير پهريائين جڏهن ماسي ٿلهي تي آئي هئي ته ننڍڙي کي ”ان جي پيتي“ ۾ ڦاٿل ٿيلهي ڪڍي ڏني هئائين.
