رات جو وقت هو،چوطرف اونداهي پکڙيل هئي،خاموشي ڇانيل هئي،پر جو آسمان تي نظر ڪيم ته تارا ٽمڪي رهيا هئا.اسان دنيا وارن کي ته اهي ڏيئا لڳن ٿا،پر حقيقت ائين نه آهي.صرف ڌرتي جي هڪ حصي تي سج جي روشني نه پهچڻ کي ئي ته اسين ڌرتي وارا رات سڏيندا آهيون.سج به ته ٻين تارن وانگر ساڳي طرح چمڪي رهيو هوندو آهي.
ڪائنات ته هروقت جاڳي رهي هوندي آهي.جنهن هي منڊلي مچائي آهي تنهن کي ته ننڊ اچي ئي ڪونه،تنهنڪري ڪائنات ۾ ته هروقت مخلوق جي چهل پهل به جاري هوندي.
انساني روح هن فاني جسم مان پرواز ڪرڻ کانپو خبر نه آهي ڪيتري رفتارسان ڪهڙي ڪهڪشان جي ڪهڙي گره تي پهچندو هوندو.
سائنسي تحقيق روشني جي رفتار کان وڌيڪ ٽپي نه سگھي آهي.هن ڪائنات ۾ سفر لاءِ اها رفتارته تمام گھٽ آهي.
انسان جڏهن روشني جي رفتار جي محدوديت کي ٽوڙي، اسان جي هن دور کي جنهن کي اسين جديد سمجھون ٿا،جي قديميت تي کلي رهيا هوندا ته اهو ٻڌي اسان کي ڪيڏو نه عجيب لڳندو.
No comments:
جيڪڏهن ممڪن هجي ته پنهنجو تبصرو موڪليو
اهم اطلاع :- غير متعلق، غير اخلاقي ۽ ذاتيارت تي مشتمل تبصرن کان پرهيز ڪريو. انتظاميه اهڙي تبصري کي ختم ڪرڻ جو حق رکي ٿي. هوئن به خيالن جو متفق هجڻ ضروري ناهي.۔ جيڪڏهن توهان جي ڪمپيوٽر ۾ سنڌي ڪيبورڊ انسٽال ٿيل ناهي ته سنڌي ۾ تبصرو لکڻ لاءِ هيٺين خاني ۾ سنڌي لکي ڪاپي ڪريو ۽ تبصري واري خاني ۾ پيسٽ ڪري پبلش بٽڻ تي ڪلڪ ڪريو.۔تبصرو موڪليو