1982 عيسوي جي ڳاله آهي.پنجون درجو پاس ڪري ڇهين درجي ۾ وڃڻ جي انتظار ۾ ڪلاس ۾ ويٺا هئاسين.اسڪول ۾ حاضري جي ايتري اهميت هئي جو گھر ۾ نه هئاسين. اسان جي پنجين درجي پڙهائيندڙ محترم استاد صاحب کي ڇيڻن جي ضرورت پئجي ويئي.سائين اسان کي واندو ويٺل ڏسي حڪم ڪيو رستن ۽ گھٽين تي مينهون جيڪي ڇيڻا لاهي ويون هجن سي هن دٻي ۾ گڏ ڪري مون کي پهچايو.پنج ڪلو گيه وارو خالي دٻو اسان کي ڏنائين.پوءِ اسان روڊن ۽ رستن تان ڇيڻا گڏ ڪري استاد صاحب کي پهچايا.
پر بهرحال اسان کي حاضري جي اهميت سان گڏوگڏ پورهئي جي عظمت جو به سبق مليو.
پر سچي پچي مون کان اهو نه پڇو ته اسان ان دور ۾ ڇاڇا کنيو؟
اسان ٻن چڻن گڏجي هڪ ڇوڪري کي سندس گھران،مائٽن جي اڳيان وڃي کنيو،ڇوڪرو به هجي ڳرو،اچو ٿو ڇڪ ڇڪان ڪري،هڪڙي دفعا ته مورڳو روڊ تي ڪري پيو مٿي ۾ ڌڪ به لڳس.رنو ته اڳي ئي پئي ويتر جو ڌڪ لڳس ته رڙ ۾ ٻڏي ويو.مجال آهي جو ڪير وچ ۾ اچي، نيٺ پڪڙي اچي اسڪول ۾ پهچايوسينس.استاد صاحب جي حڪم جي تعميل ڪئيسين.
No comments:
جيڪڏهن ممڪن هجي ته پنهنجو تبصرو موڪليو
اهم اطلاع :- غير متعلق، غير اخلاقي ۽ ذاتيارت تي مشتمل تبصرن کان پرهيز ڪريو. انتظاميه اهڙي تبصري کي ختم ڪرڻ جو حق رکي ٿي. هوئن به خيالن جو متفق هجڻ ضروري ناهي.۔ جيڪڏهن توهان جي ڪمپيوٽر ۾ سنڌي ڪيبورڊ انسٽال ٿيل ناهي ته سنڌي ۾ تبصرو لکڻ لاءِ هيٺين خاني ۾ سنڌي لکي ڪاپي ڪريو ۽ تبصري واري خاني ۾ پيسٽ ڪري پبلش بٽڻ تي ڪلڪ ڪريو.۔تبصرو موڪليو