ٿاڻي جي ٿڌڙي هير

هڪ عورت ٿاڻي ٿي اوڇنگارون ڏيندي،روئندي،ڪنهن کي پٽون پاراتا ڏيندي هيڊ ڪانسٽيبل کي ٻڌايو ته هنن کيس ٿاڻن جا چڪر ڪڍايا آهن.هيڊ ڪانسٽيبل کيس تسلي ڏيندي چيو ته امان اسان جون به مائرون،ڀينرون آهن،ٿاڻو خراب جاءِ ته ناهي.جلدي پاڻي کڻي آڻي عورت کي پياري تسلي ڏنائين،سافٽ ڊرنڪ گھرائڻ لاءِ ڪنهن کي موڪليائين.خاتون کي تسلي ڏنائين ته پريشان نه ٿيو،توهان جو مسئلو حل ٿي ويندو.

جمعي جو ڏينهن هجي ڪنهن ڪم سانگي ٿاڻي تي ويٺو هجان،همراه اچي منشي کي چيو ته پيش امام نماز نه پڙهائي ان کي روڪيو.همراه ويو هليو،منشي مون کي چيو ته سائين ڏسو پيا حال،ڇا ڪريون همراه چئي ٿو ته هي امام نمازنه پڙهائي،هاڻي اسين ڪنهن کي ڪيئن ويهي چڱي ڪم کان جھليون.اتي جو اتي وري پيش امام اچي پهتو ساڻس هڪ وفد گڏ هو،هڪ همراه کي ٻانهن ۾ ڌڪ لڳل هو،انهن شڪايت ڪئي ته امام صاحب کي بچائيندي هي همراه زخمي ٿي پيو آهي.امام ٻڌايو ته هڪ هفتي لاءِ پنجاب ويس،وري ٻيو امام رکيائون،مون کي پهريائين ٻڌائي ڇڏين ها ته نمازپڙهائڻ لاءِ مصلي تي وڃان ئي نه ها،اوچتو حملو ڪيائون.

منشي ٻنهي ڌرين کي ٺارڻ،۽ ٺاهڻ جي ڪوشش ڪندو رهيو،ان ڳوٺ جي وڏڙن کي فونون به ڪيائين.

ٿاڻي سان پهرين دفعي واسطو پيو هو،ڪنهن جي انتظار ۾ ٻاهروڻ هيٺان کٽ تي ليٽيو پيو هوس،ٿڌڙي هير پئي لڳي،ننڊ پئي آئي،ننڍو منشي جيڪو ڀر واري کٽ تي ليٽيل هو،تنهن کي چيم ته مون ته ٿاڻن جو رڳو گلائون ٻڌيون آهن،هتي ته صفا جھڙي ڪر جنت جي هوا پيئي لڳي،ننڍو منشي کلي پيو چيائين سائين سٺي ماڻهوءَ لاءِ ٿاڻو به ڀلو آهي باقي فسادي لاءِ ڏکيو آهي.

اتي سوچڻ لڳس ته صفائي واري کي اسين ڀنگي سڏيندا آهيون ۽ پاڻ خود گند ڪرڻ وارا پنهنجو پاڻ کي اتم سمجھندا آهيون.

پوليس جي باري ۾ به لڳي ٿو وڌاءُ گھڻو آهي،جيئن اڄڪله وري استادن مٿان ڦٽڪار لڳي پيئي آهي.

لڳي ٿو ته اسين صرف مذهبي،سياسي،۽ طبقاتي فرقن ۾ نه ورهائجي ويا آهيون،پر ڌنڌن،ڌاڙين جا به فرقا ٺاهيو ويٺا آهيون.

هر شعبي ۾ سٺا ماڻهوءَ به ويٺا آهن.پر ذڪر اڪثر ڪري صرف ڪرپٽ جو ئي ڪيو ويندو آهي،لڳي ٿو گلا جي ٽيسٽ ئي پنهنجي آهي.