سرپرائز

سرپرائز

اسلم اڄ ڏاڍو خوش آهي.رات خوشيءَ ۾ ننڊ به نه ڪئي اٿائين.سڄي رات جيڪا ننڊ آئي اٿس،تنهن ۾ خواب ڏسندو رهيو.خوشيءَ سان گڏوگڏ انتظار جو تاثر به هن جي چهري تي نمايان آهي.هن کي انتظار آهي اخبارجو،جنهن ۾ ميٽرڪ جي امتحان جو نتيجو اچڻو آهي.پهرئين درجي کان وٺي هر امتحان ۾ سٺي نموني پاس ٿيڻ کان پوءِ سندس والد کيس هڪ تحفو ڏيندو آهي.گذريل نون سالن دوران جيڪي تحفا کيس مليا آهن ،اهي ان جي ذهن ۾ بار بار اچي رهيا آهن.پهرئين درجي پاس ڪرڻ کان پوءِ هن پين،ٻي ڪلاس کان پوءِ هڪ ڪتاب،ٽئين ڪلاس کان پوءِ هڪ واچ،چوٿين ڪلاس کان پوءِ هڪ سائيڪل،پيءُ کيس تحفي ۾ ڏني هئي.سندس پيءُ جو دستور رهيو آهي ته تحفو کيس ٻڌائي نه ڏيندو آهي پر هميشه سرپرائزگفٽ ڏيندو آهي.نئين تحفي طور هن کي ڪڏهن ڪمپيوٽر ته ڪڏهن موٽر سائيڪل جو خيال ذهن ۾ اچي رهيو آهي.ان تجسس سان گڏوگڏ هن کي ٿورو خوف به آهي ته جيڪڏهن رزلٽ سٺي ته آئي ته ڇا ٿيندو؟

انهيءَ گڏيل ڪيفيت ۾ هو کٽ تي ليٽيو پيو آهي.اوچتو ٻاهريون دروازو کلي ٿو،هو 

ڊوڙي وڃي دروازو کولي ٿو ته ڏسي ٿو ته کير وارو کير کڻي آيو آهي، ماٺ ميٺ ۾ کير وٺي ماءُ کي ڏنو.

وري ساڳي نموني ليٽي بار بارگھڙي کي ڏسي رهيو آهي، اهڙي نموني هڪ ڪلاڪ کان پوءِ وري دروازو کڙڪيو،تڪڙو تڪڙو وڃي دروازو کوليائين مزو اچي ويس،سامهون اخبار وارو بيٺو هو. اخبار کڻي اچي Aون گريڊ ۾ پهنجي نمبر کي ڳولڻ لڳو،نمبر هٿ نه آيس،پريشان ٿيڻ لڳو.

A ون گريڊ، A گريڊ،B گريڊ ۽ C گريڊ ۾ سندس نمبر موجود نه هوهن جي اکين مان لڙڪ وهڻ لڳا ۽ اخبار هٿن مان ڪري پيس.سندس پيءُ جيڪو سڄو نظارو ڏسي رهيو هو،تنهن اچي ڀاڪر ۾ ورتس ۽ چيائينس ته ڇا ٿيو پٽ؟

پيءُ کي چيائين،ته بابا سائين آئون ناپاس ٿي ويو آهيان.پهريون دفعو امتحان ۾ سٺن ته ڇا پرگھٽ نمبرن ۾ به پاس ناهيان ٿيو.سندس پيءُ تسلي ڏيندي چيو ته مون کي اخبار کان وڌيڪ تنهنجي صلاحيتن تي اعتماد آهي.پوءِ هن کي ساڻ وٺي بورڊ آفيس ويو،جتان رزلٽ شيٽ ڪڍرائي نمبر ڳوليو اسلم ان ۾ پنهنجو نمبر ڳوليو۽ رڙ ڪري پيءُ کي چيائين،ته بابا سائين آئون Aگريڊ ۾ پاس ٿيو آهيان.پيءُ ڀاڪر پائي چيس ته مون کي پڪ هئي ته ائين هوندو.تنهنجو تحفو به منهنجي کيسي ۾ پيو آهي،هيءُ وٺ موبائل سيٽ.

(سنڌي ادبي بورڊ جي ٻارن لاءِ ماهوار رسالي گل ڦل جي آگسٽ 2007ع جي شماري ۾ ڇپيل منهنجي ڪهاڻي)