ساڳئي ڌرتي، نئون انسان.

ساڳئي ڌرتي، نئون انسان

جيئن ٽيليويزن جو بٽڻ کوليم،ته خبرن جي چينل تي هلندڙ خبرون ٻڌي صفا حيران ٿي ويس.نه آمريڪا جون war on terror بابت خبرون،نه فلسطين ۽ اسرائيل جي مسئلي جوذڪر،نه ڪشمير جو باري ۾ ڪا خبر،نه اتر ڪوريا،ڏکڻ ڪوريا ۽ آمريڪا جي ڪا پاڻ ۾ ڇڪتاڻ،نه افعانستان ۾ هلندڙ جنگ جو ذڪر،نه عراق جي بد امني،نه پاڪستان ۽ هندوستان ۾ ڪا ڇڪتاڻ.نه آفريڪا کنڊ جي غريب ملڪن جي بک،بدحالي ۽ اتي جي ايڊز متاثرين جي باري ۾ خبرون،نه صومالي قزاقن جي وارداتن جو خبرون.

عوامي سطح تي نه جھيڙا نه فساد،نه قومي،لساني،ملڪيتي،فرقيورانه جهيڙا،نه دهوڪو نه فساد.بلڪل پرامن،تعميراتي،۽ صفا نئين قسم جون خبرون.

پنهنجو پاڻ کي چهنڊڙي هڻي ڏٺم ڏاڍو سور ٿيو،پڪ ٿيم ته ننڊ ۾ به ناهيان،صحيح صورتحال جي خبر ۽ جائزو وٺڻ لاءِ ٻاهر نڪري پيس،ته سامهون نظروڃي هڪڙي لائبريري تي پيئي، جنهنجي  بلڊنگ  تمام وڏي هئي.ان عمارت ۾ گھڙي ويس ته تمام گھڻا ماڻهوءَ خاموشيءَ سان مطالعي ۾ مصروف هئا.اتي حيران بيٺي ڏسي هڪ ڪم ڪندڙ عورت اچي مون کان حقيقت حال پڇي،ته هڪدم دنيا جي حالات جي باري ۾ تبديليءَ جي باري ۾ کانئس هڪ ساهي ۾ سڀ سوال پڇي ويس.هو منهنجي مسئلي کي سمجھي ويئي،ڪو به جواب ڏيڻ کانسواءِ چيائين فلاڻي ڪٻٽ ۾ ڪتاب نمبر 136،ڪتاب جو نالو” ساڳئي ڌرتي نئون انسان“ جو پهريون جلد وڃي پڙهو،توهان کي سڀ ڳاله سمجھ ۾ اچي ويندي،ائين چئي تڪڙو تڪڙو لائبريري کان ٻاهر نڪري ويئي.

مون ڪتاب کولي جيئڻ پڙهڻ شروع ڪيو ته ان جي مهاڳ مان  مان خبر پيئي ته هن دنيا ۾ هاڻي جيڪو انسان رهي ٿو،تنهن تمام گھڻي ترقي ڪئي آهي ۽ هن دنيا کي هڪ حقيقي ڳوٺ ۾ تبديل ڪيو ويو آهي جنهنجي مرڪزي حڪومت هڪڙي ئي آهي،تنهڪري هاڻي هن دنيا ۾ فوجن،انٽيليجنس ادارن،پوليس جھڙا ادارا بلڪل ختم ٿي چڪا آهن.هن دنيا جي ڳوٺ ۾ بلڪل امن آهي.هر ڪنهن سان انصاف ٿئي ٿو.پر اهو سڀ ڪجھ ڪيئن ٿيو،خبر پيئي تقريبن هڪ هزار سال اڳ هڪ تحريڪ ”پرامن دنيا“ جي نالي سان شروع ٿي.آهستي آهستي سڄي دنيا جا عالم ۽ دانشور ان کان متاثر ٿيڻ لڳا ۽ هنن گڏجي پرامن دنيا جي حصول لاءِ سڀني علمي شعبن تي ان تناظر۾ تحقيقي ڪم شروع ڪيو.ان مقصد جي حصول لاءِ خلائي سائنس،نفسيات،جينييات تي تمام گھڻو ڪم ڪيو ويو.مختلف گرهن کي آباد ڪيو ويو،پوري دنيا جي انسانن جو جينياتي ۽ نفسياتي ٽيسٽون وٺي،انهن کي مقرر ڪيل معيارن مطابق ڌرتي،مريخ،مشتري،زحل ۽ ٻين مختلف گرهن تي رهڻ وارن جي ڪيٽگري ۾ شامل ڪري اتي منتقل ڪيوويو.ان سڄي جدوجهد ۾ محققن کي ٻن مسئلن تمام گھڻو پريشان ڪيو، هڪ ته جيڪڏهن مختلف صلاحيتن وارا ماڻهو جن کي صرف پرتشدد رجحانن جي ڪري هن ڌرتيءَ تان نيڪاليءَ ڏني ويئي ته پوءِ انهن جو متبادل talent ڪيئن حاصل ڪيو ويندو،ٻيو ته ڪٿي ائين نه ٿئي جو اهي ڌرتي نيڪايل فسادي ماڻهوءَ وري ترقي ڪري اچي نه هن بي هٿيار ڌرتي تي حملو ڪن ۽ وري قصو ماڳهين خراب ٿي پر نيٺ وڏي ڪوشش کان پوءِ ان جو حل ڪڍيائون،ان جو تفصيل مون ٿوري وقت ۾ نه پڙهيو،ان کان پوءِ ان منصوبي تي عمل ڪرڻ شروع ڪيائون.لائبريري تي نظر ڦيرائيندي هڪ سيڪشن تي نظر پيم جنهن تي لکيل ڏٺم ”پراڻو انسان“ ان ۾ ڪتاب ڏٺم ته اهو انسان جي خون خرابي سان ڀريل تاريخ جي ڪتابن سان ڀريل هو.وري ٻيا سيڪشن ڏٺم ته انهن ۾ مختلف گرهن تي آباد ڪيل انسانن جي تاريخ ۽ ڊائرڪٽريون اتي پيل هيون.انهن کي مٿاڇرو ڏسي وري واپس اچي ساڳيو ڪتاب پڙهڻ لڳس.ٿوري دير۾ ساڳئي عورت جنهن مون کي ڪتاب جي باري ۾ ٻڌايو هو، تنهن مون کي هڪ گلاس جوس جو اچي سرو ڪيو.جوس پيئڻ جي 15 منٽن کان پوءِ مون کي ڳهر محسوس ٿيڻ لڳي.آئون اتي ئي ويٺل رهيس ته ان عورت مون کان طبيعت پچڻ کان پوءِ ٻڌايوته  ڀر۾ ئي هڪ اسپتال آهي اتي اطلاع ڪريان ٿي، عملي جا ڪجھ ماڻهوءَ هتان ئي توهان کي طبيعت جي چڪاس لاءِ وٺي ويندا.ٿوري ئي دير۾ اسپتال مان ٻه نرسون آيون ۽ مون کي اسپتال وٺي ويون، جتي منهنجون رت جو مختلف ٽيسٽون وٺڻ سان گڏوگڏ نفسياتي ٽيسٽون وٺي ڪلا ڪ کن آرام ڪرائي گھر وڃڻ جي اجازت ڏيئي ڇڏيائون.
گھر وڃي به ٻه ٽي ڪلا ڪ آرام ڪيم.پوءِ وري جو ٽيليويزن کوليان ته اتي هڪ بريڪنگ نيوز هلي رهي هئي ته اڄ هڪ لائبريري مان اهڙو انسان لڌو ويو آهي جيڪو هن ڌرتي تي رهڻ لائق ڪونهي،هڪ ڏينهن ۾ ئي سڀ انتظامات مڪمل ڪري ان کي سڀاڻي ئي ٻئي ڪنهن گره تي منتقل ڪيو ويندو.
ٻئي ڏينهن صبح ساڻ ئي پنج ماڻهو هڪ خاص ڊريس ۾ منهنجي گھر آيا ۽ مون کي بريفنگ ڏيندي چيائون ته هلو ته توهان جي طبيعت سان ملندڙ گره تي توهان کي ڇڏي اچون،مهيني کن جو سفر آهي اسان اتي رابطو ڪري توهان لاءِ گھربه خريد ڪري ڇڏيو آهي.بهرحال مون هنن جي هڪ به نه ٻڌي،مون چيو ته آئون آخر هي پنهنجو گھر،هي ڌرتي سڀ ڪجھ توهان جي چوڻ تي ڇو ڇڏي هليو وڃان.پوءِ هنن مون تي گھڻو زور نه ڀريو ۽ واپس هليا ويا.
ڪلاڪ کن کان پوءِ وري جو ٽي وي کولي ڏسان ته بريڪنگ نيوز پئي هلي ته ان شخص کي جيترو پرتشدد سمجھيو ويو هو ان کان ڪجھ وڌيڪ تشدد جا عنصر هن ۾ آهن،تنهنڪري هاڻي هن جي موڪلڻ لاءِ مقرر ڪيل پهرئين جاءِ تبديل ڪري کيس ٻئي جاءِ تي منتقل ڪيو ويندو.اها ڳاله ٻڌي منهنجي دماغ به ڪجھ ڪم ڪيو بهتري انهيءَ ۾ ئي آهي ته ان مقرر ڌرتيءَ نيڪاليل جاءِ تي ئي هليو وڃان،ڪٿي جايون مٽائيندي صفا فسادين ۾ نه وڃي اڇلين.
پوءِ ٻئي ڏينهن هو جڏهن آيا ته ماٺ ماٺ ۾ هنن سان گڏ روانو ٿي ويس.هڪ ڪار ذريعي ڪنهن راڪيٽ لانچنگ سائيٽ تي وٺي اچي ٽي ماڻهوءَ گڏائي ڏنائون ۽ ٻڌايائون ته هي توهان کي اتي پهچائي واپس موٽي ايندا.
بهرحال اسان چئني کي هڪ خلائي گاڏي ۾ چڙهائي روانو ڪري ڇڏيائون،مهيني جي سفر کان پوءِ گاڏي جي هڪ الڳ حصي ۾ مون کي منتقل ڪري ٻڌايائون ته هاڻي تنهنجو ماڳ اچي ويو آهي،ائين ڪري ان گاڏيءَ مان ان حصي کي ٽوڙي پيراشوٽ کولي ڇڏيائون،پوءِ آئون وڃي مريخ جي سطح تي لٿس،پاڻ واپس هليا ويا.اتي گائيڊ اڳي ئي منهنجي انتظار ۾ ويٺا هئا.هنن مون کي ٻڌايو ته توهان مريخ جي ڇڳڙا بستي جي ڀڳڙا ڪالوني ۾ پهچي چڪا آهيو.پوءِ مون کي اتي پنهنجي گھر پهچايائون.سٺي رهنمائي ڪيائون،ٻڌايون ته هتي هڪ پارڪ به آهي جتي توهان واڪ به ڪري سگھو ٿا ٻيو مڙيئي خير هوندو باقي ڪيڏي مهل اوچتو فائرنگ ٿي سگھي ٿي.ٻڌايائون ته هتي توهان نوان نوان آيا آهيو، جيستائين هتي هلڻ سکو،هلڻ ۾ احتياط ڪجو متان ڪري نه پئو.ان ڏينهن آرام ڪيم،ٻئي ڏينهن صبح ساڻ ئي واڪ لاءِ پارڪ ويس،ڏه منٽ مس واڪ ڪيو هوندم، ته اچي فائرنگ شروع ٿي،تڪڙو وٺي کڻي ڊوڙ پاتم، ته ٿاٻڙجي ڪري پيس ۽ بيهوش ٿي پيس.جيئن ئي هوش ۾ آيم ته ڏسان ته پنهنجي گھر بيڊ هيٺ پٽ تي ڪريو پيو آهيان.