انسان ۽ شڪر
انسان هر حال ۾ الله سائين جو شڪر ادا ڪري اها هڪ اهڙي ڳاله آهي جيڪا انسان کي ڏاڍي مشڪل سان هضم ٿيندي آهي.هن جي ذهن ۾ شڪايتن جو دفتر کلي ويندو آهي.هن جي ذهن ۾ سندس زندگي ۾ نعمتن جي کوٽ ،جنهنجو احساس هو ٻين سان پاڻ کي ڀيٽي پنهنجو پاڻ ۾ پيدا ڪندو آهي،ڦرڻ لڳندي آهي.جيڪو وٽس آهي ان تان سندس نظر هٽي ويندي آهي.جيڪي ڪجھ ٻئي وٽ آهي پر هن وٽ نه آهي تنهنجي ڪمي جي ڪري هن ۾ احساس محرومي پيدا ٿيڻ لڳندي آهي.ننڍڙا ٻار جيئن هڪٻئي سان شين تي ريس ڪندا آهن،ٻئي ٻار وٽ ڪا شئي ڏسي ساڳئي شيءِ جو مطالبو شدت سان مائٽن کان ڪندا آهن،پوءِ ان لاءِ ڏاڍو جھيڙو ڪندا آهن،مائٽ جو ڪو به عذر تسليم ڪرڻ لاءِ تيار ناهن هوندا.جيڪڏهن مائٽ لاءِ ممڪن هوندو آهي ته نيٺ هنن جي خواهش پوري ڪندو آهي،۽ پوءِ ٿوري دير ان رانديڪي کي کڻي،ان سان راند کيڏي،جلدي ئي ٿڪجي پوندا آهن،پوءِ مائٽ ڪيترو به روڪي پنهنجي هٿن سان ان رانديڪي کي ڀڃي ان مان جان ڇڏائيندا آهن.انسان جي عاقل بالغ ٿيڻ کان پوءِ به هن ۾ اها ساڳئي فطرت باقي رهي ٿي پر صرف شين جي چونڊ جو معيار بدلجي وڃي ٿو.ان جو مقصد اهو نه آهي ته انسان کي هن زندگي ۾ جستجو نه ڪرڻ کپي،جستجو نالو ئي ته زندگي آهي،تنهنڪري ته انسان ۾ اها صفت به پيدا ڪئي ويئي آهي.پر اصل ڳاله صرف ايتري آهي ته انسان کي ان ۾ اعتدال جي ضرورت آهي.
No comments:
جيڪڏهن ممڪن هجي ته پنهنجو تبصرو موڪليو
اهم اطلاع :- غير متعلق، غير اخلاقي ۽ ذاتيارت تي مشتمل تبصرن کان پرهيز ڪريو. انتظاميه اهڙي تبصري کي ختم ڪرڻ جو حق رکي ٿي. هوئن به خيالن جو متفق هجڻ ضروري ناهي.۔ جيڪڏهن توهان جي ڪمپيوٽر ۾ سنڌي ڪيبورڊ انسٽال ٿيل ناهي ته سنڌي ۾ تبصرو لکڻ لاءِ هيٺين خاني ۾ سنڌي لکي ڪاپي ڪريو ۽ تبصري واري خاني ۾ پيسٽ ڪري پبلش بٽڻ تي ڪلڪ ڪريو.۔تبصرو موڪليو