آخري وڪيٽ

آخري وڪيٽ

صرف 45 رنسن تي 9 بيٽسمينن کي آئوٽ ڪري چڪا هئاسين،باقي صرف هڪڙي وڪيٽ وڃي بچي هئي،اسين ڏاڍا خوش هئاسين ته اجھو ٿا مخالف ٽيم کي گھمائي وٺون،کين ننڍڙي اسڪور تي آئوٽ ڪري جلد مطلوبه ٽارگيٽ پورو ڪري وٺندا سين،۽ ٽورنامينٽ جو پهريون ميچ آساني سان کٽي وٺنداسين.اسان کي ڪهڙي خبر ته آخري ٻه بيٽسمين اسان لاءِ پادر پسايو ويٺا آهن.آخري ٻنهي بيٽسمينن اسان جي هونهار ءِ ڪامياب بالرن کي خوب ڪٽيو،ايتروبه لحاظ نه ڪيائون ته اهي اهي  بالر هئا جن جي اڳيان سندن بهترين بييٽسمين به اسڪور نه ڪري سگھيا.ان محدود اوورز جي اننگزجا اوور ته ختم ٿي ويا پرآخري وڪيٽ نه ڪري سا نه ڪري.ٺلها بيٺا بيٽ ٿين ها تڏهن به چڱو پرهمراه صفا بي رحم ٿيو بيٺا هئا.مطلب ته ڇڪا،چونڪا،ڊبل،سنگل،ورلي ڪو بال خالي ڇڏين.ائين لڳي رهيو هو ته مخالف ٽيم حڪمت عملي تحت ڀلا بيٽسمين پڇاڙي ۾ موڪليا هجن يا ته ائين هو جو بيٽسمين ته گھڻئي ڀلا هئا پرٽيم مينيجمينٽ پنهجي نااهل  چهيتن بيٽسمينن کي پهريائين بيٽنگ لاءِ موڪلي ڇڏيو هو.سبب ڪهڙو به هجي اسان جي بالرن جي قسمت ۾ لکيل ڪٽ انهن کي ملي.آخري وڪيٽ هڪ سو رنسن جي پارٽنرشپ مڪمل ڪري ورتي،اهڙي طرح 145 رنسون ٺاهي اسان کي 146 رنسن جو ٽارگيٽ ڏيئي ڇڏيو.
اسان جي بيٽنگ جو وارو آيو ته مون هڪ ٻئي همراه سان گڏ اوپننگ ڪئي.اسان جا رانديگر هڪٻئي پٺيان آئوٽ ٿيندا ويا،شايد ان آسري تي ته آخري وڪيٽ ته اسان جي به آهي،متان تاريخ هينئرجو هينئر ئي پاڻ کي دهرائي، ۽آخري وڪيٽ اسان کي ميچ کٽرائي وٺي.خير هڪ پاسو ته آئون جھليو بيٺو هوس،پر اسٽمينا مون واري ٺپ جواب ڏيئي ويهي رهي،ٿڪجي پيس،ڊوڙڻ ۾ اچو ٿي سهڪ کڻي،گھڻئي تاڙيون وڄائي شاباسون ڏنائون،واه! واه! ڪيائون،ببليون کارايائون،پر مون کان ڊوڙيو ئي نه ٿئي نيٺ هڪ رنر کي منهنجي پاران ڊوڙڻ لاءِ ميدان ۾ لاٿائون.ان اننگ ۾ مون 25 رنسون ٺاهيون ۽ جنهن ۾ ٽي چوڪا هنيم،جن مان هڪڙو چوڪو فل ٽاس بال تي هنيم.بحر حال ٽارگيٽ جي حصول لاءِ في اوورگھربل ايوريج وڌڻ لڳو،اسان جي ٽيم ۾ مايوسي پکڙڻ لڳي.بالرزاينڊ تي مون واري رنر کي رن آئوٽ قرار ڏيئي ڇڏيائون،ان فيصلي کي قبول ڪرڻ کان اسان جي ٽيم انڪار ڪري ڇڏيو،راند ويئي ڦٽي،گوگڙو ويو گاه تي.ٽورنامينٽ جي انتظاميا اسان جي ٽيم جي خلاف فيصلو ڏنو ۽ اسان جي ٽيم پهرئين ئي ميڇ ۾  شڪست کائي ٽورنامينٽ کان ٻاهر ٿي ويئي.راند ۾ شڪست هونئي ڪڙي ٿيندي آهي پر جي مورڳو آخري وڪيٽ شڪست جو سبب بڻجي ته ان جي ڪڙاڻ وڌي ويندي آهي.
اها تفصيل ان ميچ جي آهي جڏهن آئون گورنمينٽ ايس ايم هاءِ اسڪول ٽنڊوالهيار ۾ ڏهين درجي ۾ پڙهي رهيو هوس.ساليانو ضلعي جي اسڪولن جي وچ ۾ ڪرڪيٽ جو مقابلو ٿي رهيو هو.اسان جو پهريون ميچ گورنمينٽ هاءِ اسڪول چمبڙ سان ٿيو.اهو ميچ گورنمينٽ پراونشلائزڊ هاءِ اسڪول جي ميدان تي کيڏيو ويو.ان جي پچ سيمينٽ واري هئي ۽ بال ڪاڪ وارو استعمال ٿيو.