دل ڏکوئيندڙ حادثو

دل ڏکوئيندڙ حادثو

سومر2 جنوري 2012 جي صبح جو، منهنجو هڪ دوست جيڪو ٽنڊي ڄام جي ڀرسان هڪ اسڪول ۾ استاد جا فرائض انجام ڏيئي رهيو آهي،جنهن وقت موٽرسائيڪل تي چڙهي اسڪول ڏانهن روانو ٿيو،ته اڃا واٽ تي ئي هو ته کيس گھران موبائل تي فون آئي ته تون گھر موٽي اچ،تنهنجي پنجن سالن جي پٽ کي پسٽل جي گولي لڳي ويئي آهي.اتان ئي واپس تڪڙو گھر پهتو،پٽس کي کڻي پٺن کي هٿ لڳائي ڏٺائين ته پٺن ۾ سوراخ ٿيو پيو هو،تڪڙو تڪڙو زخمي ڇوڪري کي کڻي اسپتال پهتو ته ڊاڪٽرن ٻڌايو ته ننڍڙي جو انتقال ٿي چڪو آهي.

پاڻ ٻڌايائين ته جنهن وقت ڊيوٽي لاءِ نڪري رهيو هوس ته مون کي لڳو ته ڪا ڳاله وسري ويئي اٿم پر ياد ئي نه پيو ته ڇا وسري ويو اٿم.پسٽل unload ڪرڻ وسري ويو هوم،۽ اهو بيڊ جي پاسي کان ئي رکيل رهجي ويو هو.ننڍڙي کي اسڪول هلڻ لاءِ به چيم،پر اسڪول هلڻ کان به ٺپ جواب ڏيئي ڇڏيائين،مون به سوچيو ته سياري جي موڪلن ختم ٿيڻ کان پوءِ اسڪول جو پهريون ڏينهن آهي،ٺيڪ آهي راضي نه ٿو ٿئي ته پوءِ سڀاڻي کڻي اسڪول ڇڏي ايندوسانس.پوءِ آئون اسڪول لاءِ روانو ٿي ويس.
وڌيڪ ٻڌايائين ته حادثي کان پهرين ننڍڙي سندس ڏاڏي کان خرچي گھري ،جنهن کيس ڏه رپيا خرچي ڏني،سا خرچي کڻي به بازار مان شيءِ خريد ڪرڻ نه ويو،پوءِ اها خرچي کڻي منهنجي ڪمري ۾ ويو،۽ خبر ناهي ته ڪيئن هن لاڪ کوليو،پرهن کان پسٽل سان راند کيڏندي گولي فائر ٿي ويئي جيڪا کيس لڳي ويئي،گولي لڳڻ جي باوجود رڌڻي ۾ هلي ويو،جتي سندس ماءُ رڌ پچاءُ جو ڪم ڪري رهي هئي،تنهن کي هلي وڃي ٻڌايائين ته مون کي گولي لڳي آهي.جنهن وقت سندس انتقال ٿيو،ته ان وقت ڏاڏي طرفان ڏنل ڏه رپيا سندس هٿ ۾ ئي پيل هئا،جيڪي رت سان رڱيل هئا.