اپريل فول

اپريل فول

سنه 2008 ع جي ڳاله آهي ته هڪ ڏينهن ڏهين درجي جي ڪلاس ۾ ويٺو هوس ته هڪ ٻارڙيءَ چيو ته” سا ئين ڪامران چئي ٿو ته اردوجي مضمون جو ڪورس توهان مڪمل نه ڪرائي سگھيا“ ته مون چيو مانس ته” مون کي افسوس آهي ته سائين منهنجي باري ۾ اهڙي راءِ رکي ٿو“،ڇوڪريءَ اها ڳاله ٻڌي چوڻ لڳي ته ”سائين! سائين ڪامران ته ائين نه چيو آهي پراها ڳاله مان پاڻ ڪئي آهي.“اها ڳاله ٻڌي مون چيومانس ته ”مون کي افسوس آهي ته اوهان منهنجي باري ۾ اهڙي راءِ رکوٿا“ ته چوڻ لڳي ته ”سائين منهنجي راءِ توهان جي باري ۾ ڏاڍي سٺي آهي“.مون چيومانس ته ”اها راءِ سٺي ڪيئن ٿي؟“ ته چوڻ لڳي ته ”سائين تاريخ تي غور ڪريو ته اڄ ڪهڙي تاريخ آهي“ ته مون چيومانس ته ”ان ڳاله جو تاريخ سان ڪهڙو واسطو آهي“.ته چوڻ لڳي ته ”سائين اڄ پهرين اپريل آهي ۽ مون توهان سان اپريل فول پئي ملهايو“۽ پوءِ مون کان معافي وٺڻ لڳي ۽ چيائين ته ”سائين! ته مون کي اها خبرنه هئي ته منهجواهومذاق توهان جي اهڙي  دل ڏکائيندو.

ٻئي ڏينهن تائين ان ڳاله لاءِ ساري ڪندي رهي.مون چيومانس ته مون کي هاڻي اها ڳاله دل ۾ نه آهي توهان به ان کي وساري ڇڏيو.

هن ٻارڙي جو تعلق هڪ اهڙي ڳوٺ سان آهي جتي جا ڊاڪٽر تمام گھڻ مشهورآهن ۽ سنڌ ۾ تعليم جي شعبي جي پٺتي هجڻ جي باوجود،هن علائقي جا ماڻهوءَ ايترا ته سجاڳ آهن جو بخار يا اهڙيءَ مجبوريءَ ۾ به هيءَ ٻارڙيون موڪل نه ڪنديون هيون ۽ اسڪول ۾ حاضر رهنديون هيون پوءِ هنن کي سمجھائڻو پوندو هو ته مجبوريءَ ۾ موڪل به ڪبي آهي.اهي ٻه ڀينرون ساڳئي ڳوٺ مان اينديون هيون.هنن جي والد صاحب جي تربيت هنن ۾ اعتماد پيدا ڪيو هو.ڇو جو پاڻ ٻڌائينديون هيون ته اسان جو بابا چوندو آهي ته منهنجا پٽ لکن جا آهن ۽ منهنجون ڌيئرون ڪروڙن جون آهن.هنن جي بقول ته اسان جي والد صاحب اسان کي موٽرسائيڪل هلائڻ ۽ هٿيار هلائڻ جي به تربيت ڏني آهي.
سنڌ جي ٻهراڙيءَ ۾ ته هروڀرو اپريل فول ملهائڻ جو ايترو خاص رواج ته نه آهي،پر منهنجي پوري زندگيءَ ۾ مون سان اپريل فول ملهائڻ جو اهو پهريون واقعو پيش آيو.